1517- ... عبـاس کیارستمـی

1517-2

1517-14

1517-15

1517-16

درحالیکه آکادمی اسکار به افتخار او را به عضویت خود و به داوری اسکار پذیرفته، درحالیکه صدها هزار نفر در سراسر جهان برای سلامت او دست به دعا برداشته بودند، در حالیکه بزرگترین پزشکان متخصص اروپا آماده معالجه او شده بودند، در حالیکه معروف ترین ستارگان اروپایی برای عیادت از او تدارک دیده بودند، عباس کیارستمی کارگردان برجسته سینمای ایران و ستایش شده از سوی بزرگترین کارگردانان سینمای جهان، پس از چند عمل جراحی در تهران، به پاریس انتقال داده شده بود ولی به دلیل لخته شدن خون و سکته مغزی با زندگی وداع گفت.
عباس کیارستمی فقط یک کارگردان برجسته ایرانی نبود، فقط یک کارگردان جهانی نبود، او یک مولف بود، او صاحب سبکی در سینما بود، که حتی «ژان لوک گدار» درباره اش گفت: سینما با دیوید وارک گریفیث آغاز میشود و با کیارستمی پایان می یابد.
حتی روزنامه معتبر گاردین در سال 2003 او را به عنوان بهترین کارگردان زنده غیر امریکایی جهان برگزید و درباره اش نوشت: کیارستمی ماهرانه تفسیر مرگ را در پشت سادگی و شفقت فیلم هایش پنهان کرده است او با تلفیق داستان و مستند و استفاده از بازیگران حرفه ای و غیر حرفه ای در آثارش، سینمایی پیچیده داشت که تاثیری شگفت آور داشت.
حتی بزرگترین منتقدین و کارگردانان برجسته بین المللی، او را به دلایل مختلف به عنوان یکی از بهترین و صاحب سبک ترین کارگردان جهان برگزیده اند.
کیارستمی در سال 1319 در محله قلهک به دنیا آمد، هم محله ای آیدین آغداشلو، بهمن فرمان آرا، مرتضی ممیز، علی گلستانه و بهمن فرزانه بود. او ابتدا رشته نقاشی را دنبال کرد و به عنوان گرافیست وارد حیطه هنر شد و اولین کارش در این زمینه طراحی تیتراژ فیلم قیصر بود، که یک فیلم تاثیرگذار در سینمای ایران شد، فیلمی که آغاز پرواز مسعود کیمیایی، بهروز وثوقی، اسفندیار منفردزاده، ناصر ملک مطیعی، مازیار پرتو و عکاسی امیر نادری بود.
کیارستمی از سال 1349 در کانون پرورش فکری اولین فیلم های مستند و کوتاه خود را برای کودکان آماده ساخت تا در دهه 1360 فیلم های مستند بلند نان و کوچه، تجربه و مسافر را ساخت.

1517-17

کیارستمی اولین تجربه فیلم داستانی را با «گزارش» با حضور شهره آغداشلو ارائه داد، که با نظر مساعد بسیاری از منتقدین روبرو شد. بعد از انقلاب فیلم مستند «قضیه شکل اول، شکل دوم» را به صورت مصاحبه گونه با کیانوری، قطب زاده، بهشتی و خلخالی ساخت که اجازه اکران طی 30 سال نگرفت.
کیارستمی در سال 1365 با فیلم «خانه دوست کجاست»، درهای جشنواره ها را بروی فیلم های ایرانی گشود و بدنبال آن فیلم های معتبر دیگری چون «زندگی و دیگر هیچ» و «زیر درختان زیتون» را ساخت که سیل جوایز بزرگ جشنواره ها را به سوی او سرازیر کرد و جالب اینکه همزمان با کسب اعتبار و محبوبیت درصحنه های بین المللی و دریافت جوایز ارزشمند، در سرزمین خود، با بن بست و با دیدگاه منفی منتقدین روبرو بود و حتی او را خالق سینمای گلخانه ای خواندند.
سال 1376 فیلم «طعم گیلاس» جایزه نخل طلای فستیوال کن را ربود و بدنبال آنها برای «ده» ، «کپی برابر اصل»، «مثل یک عاشق» کاندیدای چندین جایزه جهانی شد.
در سال 1384 با کن لوچ و ارما اولمی فیلمی در سه اپیزود بنام «بلیت» را ساخته و به این باور رسید که سینما زبان بین المللی است درواقع کیارستمی فیلم های اخیر خود را به زبان های مختلف ساخت. «کپی برابر اصل» به زبان های فرانسه، انگلیسی، ایتالیایی در ایتالیا «مثل یک عاشق» به زبان ژاپنی و فرانسه در ژاپن.
که در این میان ژولیت بینوش ستاره فرانسوی بخاطر «کپی برابر اصل» جایزه بهترین بازیگر زن را ربود و بصورت ستاره مورد علاقه کیارستمی در آمد وحتی ژولیت به دنبال او به ایران هم آمد.
کیارستمی عکاس هنرمندی نیز بود، چندین نمایشگاه از آثار خود را در اروپا برگزار کرد، شاعر و نویسنده بود، چندین کتاب به زبانهای مختلف درباره اش نوشتند و بارها بعنوان داور جشنواره های جهانی انتخاب شده بود.
روزنامه گاردین در سال 2011 کیارستمی را در رتبه ششم لیست 40 کارگردان برجسته جهانی جای دارد و اخیرا تدارک اهدای مدال افتخار هنر فرانسه نیز برای او دیده شده بود که متاسفانه اجل مهلت اش نداد.
کیا رستمی که 76 سال داشت، چند هفته قبل از نوروز، به علت بیماری عفونی در کبد و معده و به احتمال سرطان، 4 بار در تهران تحت عمل جراحی قرار گرفت ولی هر بار حالش بدتر شد، بطوری که حاضر نبود با هیچکس دیدار کند چون با برداشتن کیسه صفرا، بعد عمل هایی برای درمان عفونت ها، او را به کلی از پای انداخته بود. همین سبب شد همسر و فرزندانش احمد و بهمن او را به پاریس انتقال بدهند تا تحت نظر پزشکان متخصص باشد، ولی قبل ازآنکه درمان ها شروع شود، بخاطر لخته شدن خون، دچار سکته مغزی شد.
شاید با پایان زندگی کیارستمی سینما پایان نگیرد، ولی سینمای کیارستمی همیشه می ماند و نام او بعنوان یک فیلمساز برجسته ایرانی برتارک سینمای جهان می درخشد.
یادش همیشه گرامی باد

1517-18

***
واکنش سینماگران ایرانی به درگذشت عباس کیارستمی
همه سینمای ایران سیاه پوشید

جعفر پناهی و پیمان معادی در واکنش به انتشار خبردرگذشت عباس کیارستمی صفحه ای سیاه رنگ در اینستاگرام خود قرار دادند.
اصغر فرهادی به گاردین گفت: من شوکه شده ام. دنیا مرد بسیار بسیار بزرگی را از دست داده است.
بهرام رادان هم در صفحه اینستاگرامش نوشت: جواهری از میان ما رفت. تسلیت به جامعه هنری.
پرویز پرستویی هم در صفحه شخصی اش نوشت: او همانند علی حاتمی بدون جایگزین خواهد بود.
حمید فرخ نژاد پس از انتشار خبر فوت عباس کیارستمی با انتشار عکسی از این کارگردان در صفحه اینستاگرام خود نوشت: سقرت بخیر استاد.
مهران مدیری هم با انتشار عکسی از کیارستمی نوشت: کاش آن شب را نمی آمد سحر- گوهری از میان ما رفت. روحش شاد و یادش گرامی.
مازیار میری در صفحه شخصی اش نوشت: باورش سخته ولی گویا اون چیزی که نباید اتفاق بیافته اتفاق افتاد.
صابر ابر هم عکسی از این هنرمند منتشر کرد و نوشت: همیشه ناتمام می ماند حرف های من با خودم .
مهناز افشار هم درباره این خبر در اینستاگرامش نوشت: این لحظات و این خبر باورنکردنی نیست. من مطمئن بودم که شما به سلامت از این دوران می گذرید. آقای کیارستمی خیلی زود بود برای ما.
رضا عطاران هم با ابراز تاسف از شنیدن این خبر نوشت: الهی قربونت برم، چرا انقدر زود؟... امیدوارم اون ور ببینمت.
نیکی کریمی هم نوشت:
از ديشب دايم اين شعر ترجيع بند ذهنم شده، چرا ؟ " ما هيچ، ما نگاه ... "
حدود دو ، سه هفته پيش بود كه زنگ زد و براي ديدنش به خانه اش رفتم ... كتمان نميكنم كه از ديدنش به شدت جا خوردم ... روي تختي كنار پنجره ، رو به روي باغچه خوابيده بود ، سعي کردم با شوخی و خنده فضا را عوض کنم ... به خودش اشاره كرد و گفت: "خراب كردن ..."
گفتم اين حرفها چيه؟ عمل كردي، خوب ميشي ..."
اما نشد ... راست مي گفت ، خراب كرده بودند...، عملش را مي گفت...
و الان ... نتیجه ی ناگزیر فراتر رفتن از سطح انتظار عموم، فاصله گرفتن از سطح شناخت آنان هم هست. شاید همین است که آشفته بازار يادداشت نوشتن و تسلیت گفتن هاي رفتنت، صرفا سرشار از جمله سازی با نام و کارهای توست. ان هم براي تويي كه فرسنگ ها از ابتذال و ميان مايگي دور بودي.
كجا بودند اين غريبه هاي دير آشنا؟
خانه دوست كجاست؟
بيخود نيست كه یاد اين شعر سهراب می افتم كه ورد كلامت بود:
" ما هيچ... ما نگاه ... "

 

ز1517-23ندگی و دیگر هیچ
عباس کیارستمی عزیز، کارگردان مطرح و افتخار سینمای ایران که برای معالجه سرطان مدتی پیش به فرانسه رفته بود، امروز در بیمارستان درگذشت و ما هنرمند و نابغه برجسته ایرانی دیگری را از دست دادیم.
به راستی بعضی انسان ها هر وقت که بروند زود رفته اند. درگذشت او را به همه دوستدارانش در ایران و جهان، خانواده محترمش و جامعه هنرمندان تسلیت می گویم و از خداوند بزرگ برای همه صبر و شکیبایی آرزومندم.
گوگوش

 

بهروز وثوقی:
خاطره آن شب کیارستمی هرگز فراموشم نمی شود

بهروز وثوقی بازیگر برجسته که اینروزها به شدت متاثر و غمگین است میگوید: کیارستمی عزیز را از تیتراژهای فیلم قیصر به یاد دارم، بعد در طی سالها همدیگر را به بهانه های مختلف می دیدیم، هر بار که برایش موفقیتی پیش می آمد و جایزه ای می برد، بهر طریقی بود پیدایش می کردم و به او تبریک می گفتم، ولی قشنگترین خاطره من از این نازنین دوست، در شب ویژه فستیوال فیلم سانفرانسیسکو بود، که جایزه ویژه کوراساوا به او اهدا شد و او در میان چشمان کنجکاو و پرسشگر آن همه بازیگر بین المللی چون کلینت ایستوود و خبرنگاران و فیلمبرداران، جایزه را به من اهدا کرد و گفت این جایزه برای دوست وهمکاری است، بخاطر خیلی کارهای خوبی که طی سالها کرده و خیلی کارها که نکرده است.

او را بغل کردم و بوسیدم، گفتم سپاسگزارت هستم، ولی این جایزه حق تو بود، گفت فکر می کنم در تمام این سالها از تو بخاطر زحمات هنری و پرستیژی که به این کار دادی، قدردانی نشده. من به سهم خود چنین کردم. در تمام سالهای بعد ما با هم ارتباط داشتیم، چند بار همدیگر را دیدیم و وقتی بیمار و بستری شد، خیلی کوشیدم با او سخن بگویم نشد تا عاقبت چند روز قبل از رفتن اش چند کلمه ای با او حرف زدم. کیارستمی یک کارگردان تکرارنشدنی بود، او دروازه های بزرگ جشنواره ها را به روی فیلمسازان ایرانی باز کرد.
یادش همیشه زنده است و آثارش جاودانه.

1517-22

تسلیت رییس جمهوری فرانسه

فرانسوا اولاند، رییس جمهور فرانسه با صدور بیانیه‌ای درگذشت عباس کیارستمی، فیلمساز مشهور ایرانی را تسلیت گفت.
«فرانسوا اولاند» صبح روز سه‌شنبه (۱۵ تیر) با صدور بیانیه‌ای ضمن تمجید از این کارگردان سرشناس ایرانی او را هنرمندی بزرگ و بسیار تأثیرگذار در تاریخ سینما دانست.
در بیانیه منتشر شده از سوی کاخ ریاست جمهوری فرانسه آمده است: «عباس کیارستمی فیلم‌ساز، شاعر و عکاس ایرانی با هنر خود به مسائل کوچک روزمره بعد جهانی و خاصی می‌داد و روابط هنری نزدیک و دوستی عمیقی میان این فیلم‌ساز و فرانسه وجود داشت.»
وزیر خارجه فرانسه نیز با صدور پیامی درگذشت کیارستمی را تسلیت گفت. امروز تیتر اول بسیاری از روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های مهم جهان به عباس کیارستمی اختصاص داشت.
ژولیت بینوش بازیگر معروف فرانسوی و از دوستان نزدیک کیارستمی در توییتی با اعلام خبر درگذشت کیارستمی برای او طلب آرامش کرد.

پاسخ رییس بیمارستان جم به شایعات مرگ کارگردان فقید/روایت کیارستمی از روند مراحل پزشکی

محسن تدین فر رییس بیمارستان جم گفت: ما تمام اطلاعات پیرامون درمان عباس کیارستمی را در زمان حیات این کارگردان از طریق دانشگاه علوم پزشکی اطلاع رسانی کرده ایم. تمامی اطلاعات در دفتر دکتر رضا پایدار موجود است و هرکس ابهامی دارد می تواند از طریق روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی در جریان قرار بگیرد.
در زمان درمان عباس کیارستمی انتقادات بسیاری درباره اهمال کاری بیمارستان جم مطرح شد. موضوع اصلی نقدها درباره شیوه درمان کیارستمی و عمل ابتدایی برداشت نمونه پولیپ روده بود که موجب عفونت در کیارستمی شد.
محمد شیروانی پس از عیادت از این کارگردان طی یادداشتی از زبان کیارستمی نوشت: قرار بود دکتر میر من رو عمل کنه. بعداً فهمیدم که پسرش من رو عمل کرده و تازه در شأنش نبودم و عمل رو سپرده به دستیار پنجاه ساله‌ش! هر جا اعتماد می‌کنی بکن ولی به اونایی که پدرشون مشهور بوده؛ نکن. خواستن و نتونستن. وقتی دکترم اخبار رو در روزنامه‌ها خوند و فهمید این بیمار خیابونی نبوده؛ دستپاچه شد و مصاحبه کرده و گفته گویا بیمارم شهرتی دارد و در خارج او را می‌شناسند.»