در جهان ورزش - بهروز افراخان

1573-52

حمیده عباسعلی: بدون مربی شرایط سخت بود
هر بازی حکم فینال را داشت

1573-54

پرونده تیم پنج نفره کاراته ایران در دهمین دوره بازیهای جهانی لهستان با یک طلا و چهار نقره بسته شد.
به گزارش مهر، این دوره از مسابقات جهانی با حضور ۹۶ کاراته کای برتر در دو بخش کاتا و کومیته انفرادی به مدت دو روز برگزار شد. کاراته ایران در این رقابتها با چهار کاراته کا در بخش مردان و یک کاراته کا در بخش زنان شرکت کرد که حاصل تلاش این تیم طلای با ارزش پورشیب و چهار نقره مهدیزاده، آسیابری، گنج زاده و حمیده عباسعلی بود. در تاریخ ۳۶ ساله این بازیها تیم کاراته کشور تنها دو برنز از این رقابتها کسب کرده بود، که پورشیب هم طلسم شکست ناپذیری رقیب ژاپنی را شکست و هم یک نشان طلای با ارزش را به تیم ملی ایران تقدیم کرد.
در پایان رقابتهای کاراته ژاپن با ۴ طلا ، ۲ نقره و ۱ برنز عنوان نخست را کسب کرد. فرانسه با ۲ طلا و ۲ برنز در مکان دوم ایستاد و ایران با ۱ طلا و ۴ نقره سوم شد. اوکراین با ۱ طلا و ۱ نقره چهارم و برزیل با ۱ طلا و ۱ برنز پنجم شدند.
حمیده عباسعلی ملی پوش کاراته در گفت و گو با ایسنا، پس از کسب نخستین مدال تاریخ کاراته بانوان ایران در بازی‌های جهانی بیان کرد: با توجه به اینکه ورلد گیمز هر چهار سال یک بار برگزار می شود و مختص رشته های ورزشی غیر المپیکی است برترین ها ی جهان در آن حضور دارند. قهرمانان هر قاره و مدال آوران سال گذشته در مسابقات جهانی همگی شرکت می کنند به همین دلیل این مسابقات از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. کاراته نیز المپیکی شده است و به احتمال بسیار این آخرین حضور کاراته در بازی‌های جهانی بود، به همین دلیل سطح مسابقات بسیار بالا و قهرمانِ قهرمانان مشخص شد. عباسعلی در ادامه افزود: رقابت های بسیار سنگینی برگزار شد و هر بازی حکم فینال را داشت. ابتدا رقابت ها به صورت دوره ای برگزار شد. در بازی نخست مقابل حریف اسواکی دارنده مدال برنز جهانی اتریش مبارزه کردم و توانستم با نتیجه ۲ بر یک پیروز شوم. در بازی دوم مقابل قهرمان قاره برزیل قرار گرفتم و این بازی را نیز ۴ بر صفر پیروز شدم و از گروه خود صعود کردم.
پرافتخار ترین بانوی کاراته ایران درباره بازی پبش از فینال خود اظهار کرد: پای فینال با حریفی از فرانسه مبارزه داشتم که در گذشته در کشور فرانسه مغلوب آن شده بودم اما اینجا با نتیجه ۵ بر یک به پیروزی رسیدم و راهی فینال شدم. ملی پوش وزن ۶۸+ کیلوگرم بانوان در فینال بازی‌های جهانی با آیومی ژاپنی حریف نامدار خود مبارزه کرد که در هفته گذشته در قهرمانی آسیا او را ۶ بر ۲ شکست داده بود، اما این بار پس از تساوی صفر بر صفر با رای داوران به مدال نقره رسید. عباسعلی درباره این مبارزه گفت: با رای داروان طلا را از دست دادم، انتظارم این نبود و می توانستم نتیجه بهتری کسب کنم اما باز خدارا شاکر هستم.
عباسعلی در ادامه افزود: پس از بازگشت از قهرمانی آسیا یک روز استراحت کردم و بلافاصله تمریناتم را از سر گرفتم تا بدنم به حالت اولیه باز گردد. طبیعی است پس از برگزاری یک مسابقه سنگین بدن قدری افت دارد، همچنین مربی من در کنارم نبود و جای خالی او را بسیار حس می کردم. از سایر افراد تیم ایران که در کنار من بودند و در کسب نتایج بسیار کمک کردند، تشکر می کنم.
سمانه خوشقدم مربی حمیده عباسعلی در زمان اعزام به بازی های جهانی در فرودگاه متوجه اتمام مهلت ویزای خود شده بود و عباسعلی به ناچار تنها راهی مسابقات شد. او در این باره گفت: برای بازیکنی مثل من که به مربی خود وابسته است سخت بود بدون او راهی مسابقات شوم. شرایط سختی برای من بود اما خدا را شکر که توانستم گوشه ای از زحمات مربی ام را جبران کنم.

شغل جدید وحید هاشمیان در فوتبال آلمان

1573-55

به‌ گزارش westline آلمان، وحید هاشمیان، فوتبالیست خوشنام ایرانی که بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ بازی‌های خوبی را برای بوخوم انجام داد و موفق شد با گل‌هایش برای این تیم سهمیه جام یوفا را به دست بیاورد، بعد از اخذ مدرک مربیگری خود اکنون در شمال آلمان فعالیت‌ مربیگری را از سر خواهد گرفت.

هاشمیان به عنوان سرمربی، هدایت تیم زیر ۱۷ ساله‌های هامبورگ را بر عهده گرفت تا در این تیم کارش را ادامه‌ دهد. هاشمیان خود بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ به عنوان مهاجم برای تیم هامبورگ بازی کرد.
وحید هاشمیان پیش تر اعلام کرده بود که دوست دارد کار مربیگری‌اش را در شمال آلمان ادامه‌ دهد.

جوانگرایی روحانی علیه فدراسیون 70ساله ها:
پایان27سال ریاست احمد ناطق نوری!

1573-56

احمد ناطق نوری پس از استعفا از سمت ریاست فدراسیون بوکس گفت: این درخواست خود من بود و پس از 27 سال کار دچار خستگی شده بودم و فرصت زیادی برای اداره بوکس نداشتم. باید اقدامی می کردیم که تحولی صورت بگیرد و نیروهای جدید وارد کار شوند.
دولت دوم حسن روحانی هنوز آغاز نشده؛ نخستین موج سیاست تازه وی در چهار ساله دوم به صخره های مستحکم مدیران ورزشی برخورد کرده و شعله جوانگرایی، دامن رؤسای پا به سن گذاشته فدراسیون ها را گرفته تا قدیمی ترین مدیر فعال در ورزش کشور پس از نزدیک به سه دهه و همزمان با استعفای برادر کوچکتر و معممش از دفتر بازرسی رهبری، راضی به کناره گیری شود.
احمد برادر بزرگتر علی‌اکبر ناطق نوری است که هفت دوره نماینده مجلس بوده است.
به گزارش «تابناک»، ناطق برای اولین بار از دهه سی که به گفته خودش در پارک شهر زیر نظر پطرس نظربیگیان مربی تیم ملی تمرین می‌کرده، از بوکس جدا شد؛ هر چند حکم ریاست افتخاری اش توسط وزیر امضا شده است!
واقعیت این است که به رغم حرف و حدیث های فراوان، احمد ناطق نوری برای بوکس ایران چیزی فراتر از یک رئیس در27سال گذشته بود؛ وقتی بوکس ایران مثل یک بچه سرراهی از دایره رشته های ورزشی مجاز کشور بعد از انقلاب کنار گذاشته شده بود و تهدید حذف آن از قاموس ورزش ایران هر روز جدی تر می شد، در قامت یک ناجی از راه رسید و بچه طردشده را به فرزند خواندگی پذیرفت، برایش پدری کرد و اجازه نداد هر کسی از راه برسد و مشتی بر پیکر نحیف آن بنوازد.
اوایل انقلاب، جماعت بوکسور بودند و یک احمد آقا ناطق، بچه نور مازندران و بزرگ شده کوچه حمام چال بازار تهران و البته برادر حاج علی اکبر؛ که به واسطه وجاهت خانوادگی، رینگ را زیر پروبال گرفت و فدراسیون این رشته را بعد از ده سال تعطیلی از حصار بیرون و به دندان کشید.
ناطق نوری از دوره اول تا هشتم مجلس، به استثنای دوره دوم نماینده و وکیل مردم زادگاهش در پارلمان بود و حداقل تا اواخر دهه 80 شخصیتی دست نیافتنی، مجسمه وار و غیرقابل حذف در ورزش کشور شناخته می شد. هر رئیسی بر صدر دستگاه ورزش کشور نشست، با حاج احمد کنار آمد و زیرحکم تمدید ریاستش را امضا زد. ناطق نوری در دو برهه تا یک قدمی ریاست سازمان تربیت بدنی پیش رفت. همه این اعتبار البته باعث نشد تا پایه های قدرت ناطق، پس از انتشار خبر پناهندگی چند مشت زن ایرانی در اعزام های بین المللی به خطر نیفتد. بوکس پرچمدار پناهندگی برخی از ورزشکاران ملی در سفرهای خارجی شد تا نخستین عواقب پذیرش پدرخواندگی فرزند لجوج و بدخلق به سراغ ناطق بیاید. در سیدنی از پنج نفری که حاجی ناطق اعزام کرده بود، تست دوپینگ دو بوکسور ایران مثبت شد. دو نفری که ترجیح دادند در استرالیا بمانند و از این کشور تقاضای پناهندگی کنند.
ناطق در گرماگرم دوران موسوم به سازندگی و اوج قدرتش در ورزش ایران، چهارپایه رینگ را از کشور علم کرد و تا استان های بوکس خیز جنوب مثل سیستان توسعه داد. در آغاز دهه دوم ریاست، ناطق فدراسیونی مطیع با اعضایی حرف گوش کن و فرمانبردار ساخت که بدون اجازه او آب نمی خوردند. در این میان بارها از مافیای واردات لوازم تخصصی بوکس گفته شد اما هیچگاه این مسائل از حد زمزمه و پچ پچ فراتر نرفت، چون هر منتقدی با ترس محو شدن از صفحه بوکس ایران به خود می لرزید. با این حال عدم پخش تلویزیونی مسابقات مشت زنی به بهانه هایی که هنوز برای کارشناسان و افکارعمومی تار و مبهم است، مانع سرازیر شدن پول و شهرت به بوکس شد؛ دو عاملی که پیش از وقوع انقلاب، این رشته را به علاقه سوم مردم ایران بعد از فوتبال و کشتی بدل ساخته بود. عدم توفیق در رسوخ اراده آهنین ممنوعیت پخش بوکس در سیما، اولین عامل فرسایش قدرت ناطق بود. آنجا که اهالی بوکس متوجه شدند، آرزوهایشان سقف دارد و حتی با چاقوی تیز حاجی هم خط سانسورشان بریده نمی شود. طبق ضرب المثل معروفِ «از دل برود، هر آنکه از دیده برفت» و با تغییر نسلی که هیجان نور کم سوی سالن بوکس و بوی تند تعریق بوکسورها را در خاطر داشت، مراجعه به بوکس ریزش کرد و پدرهای دیروز، نمونه ای عینی برای علاقه مند کردن پسرهاشان به «محمدعلی کلی ها» و «هالی فیلدها» و «جو فریزرها» و «مایک تایسون ها» نداشتند.
ورود دو پسر حاج احمد به شایعات و اخبار داخلی فدراسیون ضربه دوم را وارد کرد و حتی مدرک فوق لیسانس و دکترای آقازاده ناطق در انگلستان هم باعث تبرئه نشد. او پسرهایش را وارد اداره بوکس کرد و انتشار عکس در برخی سفرهای برون مرزی تیم ملی هم گزک به دست منتقدان داد تا دروازه حمله به قدیمی ترین رئیس فدراسیون باز شود. طی نزدیک به سه دهه کمتر بیلان مالی از دخل و خرج فدراسیون منتشر شده و همین موضوع بر حواشی و شایعات دامن زد تا جایی که حتی برخی مدیران داخل فدراسیون هم از این دست مسائل بی خبر بودند؛ فدراسیونی که در دوره ای 50 حقوق بگیر ثابت داشت که اغلب توصیه شده و سفارشی بودند.
شکست پشت شکست و حذف بعد از حذف، دستاورد ناطق نوری در میادین بزرگ یک دهه اخیر ورزش آسیا و جهان بود. جرقه تک ستاره ها هم نتوانست کارنامه دهه آخر رئیس را منور کند، به نحوی که اعزام به خیلی از مسابقات را به صلاح نمی دانست، چون چیزی جز باخت به همراه نداشت.
طبق گزارش رادیو فردا، محمد مایلی‌کهن اظهار نظری جنجالی را در خصوص ناطق نوری به زبان آورده و گفت: سلطنت ناطق نوری بر بوکس ایران بیشتر از سلطنت محمدرضا پهلوی است. ناطق‌نوری ۸۰ ساله در حالی از فدراسیون بوکس می‌رود که این رشته‌ طی دوران ریاست او حتی موفق به کسب یک نشان برنز از رقابت‌های قهرمانی جهان نشد.
بوکس ایران قبل از انقلاب و تا دهه ۶۰ پس از کشتی و وزنه برداری، سومین ورزش مدال‌آور کشور بود در حالیکه امروز جایی در جمع ۲۰ ورزش مدال آور ندارد. مطابق آمار، بیش از ده رشته ورزشی زنان موفق‌تر از فدراسیون بوکس هستند.

دردسری تازه برای استقلال
اختر: فکر نمی‌کردیم فوتبال این قدر کثیف باشد

1573-57

مدیر برنامه هرائر مگویان مدافع ارمنی استقلال اعلام کرد که اگر تا هفته آینده مطالبات ۳ سال این بازیکن به صورت نقد پرداخت نشود، به فیفا شکایت خواهد کرد.
به گزارش خبرآنلاین؛ ادموند اختر در مورد نامه باشگاه استقلال مبنی بر خروج نام هرائر مگویان از لیست این تیم گفت: فوتبال حرفه‌ای را قبول دارم و تمام اصول آن را می‌دانم اما فکر نمی‌کردم که فوتبال این قدر کثیف شده باشد که یک بازیکن را در کوران مسابقات از لیست خارج کنند. من که سه ماه پیش گفته بودم، حاضریم نام مگویان را از لیست خارج کنیم و فکر می‌کنم کاری که باشگاه کرد به هیچ عنوان حرفه‌ای نبود چرا که حالا دیگر پیدا کردن تیم بسیار سخت است.
او ادامه داد: در جلسه‌ای که با حضور افتخاری، توفیقی و وکیل بین‌المللی مگویان داشتیم، باشگاه به ما تعهد داد که تا هفته آینده مطالبات سه سال او را نقدا پرداخت کند؛ رونوشت شکایت هم آماده است. اگر این اتفاق نیفتد ما ناچاریم که رسما به فیفا شکایت کنیم چون حالا وکیل بین المللی این بازیکن پای کار است و او قطعا پول مگویان را می‌گیرد.