تولدى ديگر، نمايشگاهى متفاوت و استثنايى در شهر فرشتگان

1603-54

از آن زمستان دور که دستان جوهری آن دخترک شعر پارسی در باغچه ای در خیابان دربند تهران مدفون شد تا این زمستان جاری که در شهر فرشتگان که به بهار می‌ماند، هرگز جوانه آن انگشتان را به این شکوه به نظاره نایستاده بودم.
در پایان هفته‌ نیمه فوريه 2018 در حالی که در آستانه سالمرگ فروغ فرخزاد، تقويم رویدادهای جامعه ایرانی ورق می خورد رخدادی رنگی در گالری Blue 7 در شهر سنتا مونيكا در مسیر وزش نسیم معتدل اقیانوس آرام مرا به دیدار از مجموعه آثاری دعوت کرد که ما حصل سال‌ها تجربه، هنر و شور زندگی کسی بود که لحظه به لحظه زندگی خود را در دو دهه گذشته با شعر و نقاشی پیوند زده است.
تولدی دیگر اگرچه نام کتابی از اشعار فروغ فرخزاد است اما این بار زینت بخش گالری نقاشی‌های مژده حبیبی شده بود که پس از سکوتی دو ساله، این بار در کسوت یک نقاش توانا، خوش قلم، باورمند و مولف بر دیواره‌های گالری Blue 7 تماشاچی آثارش را به ادراک تجربه همنشینی بوم‌ها و رنگ ها دعوت میکرد.

1603-51

نمایشگاه نقاشی تولدی دیگر با اینکه محصول تلاش دو ساله اخیر مژده حبیبی بود اما در آن تابلوهایی با قدمت ١٩ ساله یافت می شد که نشان میداد شناخت هنرمند از سوژه نمایشگاه که فروغ فرخزاد و آثار اوست به این مدت، محدود نمی‌شود و این دو هنرمند که هر دو زنانی جوان، زیبا و تاثیرگذار در جامعه خود بوده و هستند در نوعی توازن تاریخی در رویی از سکه زمان به روی دیگر چرخیده اند. چرخشی که در شعرنویسی بر تابلوهای استثنایی این نمایشگاه جلوه کرده بود و زمینه اقتباس ماندگاری از زندگی به سبک رنگهایی که مژده حبیبی در شکوفایی انگشتان جوهری فروغ فرخزاد برگزیده بود را به تصویر می‌کشید.
در میان تابلوها، جدای از فهمی عمومی که از شعرفروغ فرخ زاد جاری است و نوعی بی پروایی در بیان احساس که از این شاعر در تصور عمومی جلو کرده است، می شد فراز و نشیب های زندگی مژده حبیبی را نیز به تماشا نشست و در پناه رنگ ها مسیر عمیق، زنده و پویایی که این هنرمند برای رسیدن به بلوغ هنری پیموده است را نیز به دیده نظاره انگارید.
در خلال تابلوهای این نمایشگاه تصاویری جدی از فهم هنری و موضوعی جلوه گر بود که درک عمیق نقاش را از کار هنری متبادر می ساخت و زمانی درستی این انگاره رخ می نمود که پیشينه هنری مژده حبیبی، فارغ التحصیل رشته نقاشی از دانشكده هنر و معمارى در تهران را در ذهن مرور میکرد.
شناخت توامان نقاش از دو هنر نقاشی و شاعری، درک او در مقام یک زن از زندگی و شعر زنی دیگر و اینکه هر دو چنان گوشواره های گیلاس بر صورت هنر معاصر ایران می درخشند زمینه خلق آثاری را فراهم آورده است که بی تردید پا از دیوارهای گالری Blue 7 برون گذاشته است و خانه دل بینندگانش را تسخیر نموده است.
دكتر مهدى آقازمانى

1603-53

1603-52